کوینیتی

یادمه روزهایی بود که یه ایده، یه محصول، یه هنرِ جدید، با یه کلیک ساده به دستِ هزاران نفر می‌رسید. الان چی؟ یه صفحه‌یِ ساده که باید برای باز شدنش دعا کنی، چطور می‌تونه پلی باشه بینِ یه تولیدکننده و مشتری؟ انگار داریم به عقب برمی‌گردیم، به دورانی که دسترسی به اطلاعات و ارتباطات، یه امتیازِ ویژه بود، نه یه حقِ مسلم!

وقتی اینترنت قطع میشه، چرخه تولید محتوا می‌ایسته، کسب‌وکارهایِ نوپا که سرمایه‌شون در حدِ همین اینترنتِ اولیه‌شونه، ورشکست میشن و اونایی هم که یه خرده جلوتر بودن، باید با کلی ضرر و زیان سر و کله بزنن.

فکر کنم بیش از ۳٠٠٠ ساعته که آرزوی داشتن حق طبیعیمون رو داریم. واضحه که حالا حالا ها وصل نمیشه. دلتون به چی خوشه؟ خبری از اینترنت بین المللی نیست. 

امیدوارم هرجاهستین سلامت و تندرست باشین 🌷

شبتون خوش 🌃